പലരും ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, പക്ഷേ അരിയിൽ ഷുക്കൂറിന്റെ ഉമ്മയുടെ കണ്ണീർ വറ്റാത്തതെന്തുകൊണ്ട്? 14 വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ വന്ന വിധി ഉയർത്തുന്ന ഗൗരവമേറിയ ചോദ്യങ്ങൾ
ADVERTISEMENT
● കൊച്ചി പ്രത്യേക സിബിഐ കോടതി ജഡ്ജി പി ശബരീനാഥനാണ് വിധി പ്രസ്താവിച്ചത്
● വിചാരണ നേരിട്ട 31 പ്രതികളിൽ സുമേഷ്, അനൂപ്, പി പവിത്രൻ ഉൾപ്പെടെ 11 പേർ കുറ്റക്കാരെന്ന് കോടതി
● പി ജയരാജൻ, ടി വി രാജേഷ്, എം വി ഗോവിന്ദൻ്റെ മകൻ ശ്യാംജിത്ത് എന്നിവരെ തെളിവുകളുടെ അഭാവത്തിൽ വെറുതെ വിട്ടു
● 17 മാസം നീണ്ട വിചാരണയിൽ 80-ലധികം സാക്ഷികളിൽ 41 പേരെ മാത്രമാണ് വിസ്തരിക്കാനായത്
-ആനന്ദ് കൃഷ്ണ
(KVARTHA) 14 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, 2012 ഫെബ്രുവരി 20നാണ് കണ്ണൂരിലെ അരിയിലിൽ നിന്ന് അബ്ദുൽ ഷുക്കൂർ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരൻ രാഷ്ട്രീയ അക്രമത്തിന്റെ ക്രൂരതയ്ക്ക് ഇരയായത്. അന്നത്തെ സിപിഎം കണ്ണൂർ ജില്ലാ സെക്രട്ടറി പി ജയരാജനും യുവനേതാവ് ടി വി രാജേഷും സഞ്ചരിച്ച വാഹനത്തിനു നേരെ ആക്രമണമുണ്ടായെന്നാരോപിച്ചാണ് ഷുക്കൂറിനെ തടങ്കലിൽ വെച്ച് വിചാരണ ചെയ്ത് കൊലപ്പെടുത്തിയതെന്നാണ് കേസ്. മൊബൈൽ ഫോണിൽ ചിത്രം നോക്കി ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷമാണ് നട്ടുച്ചയ്ക്ക് കണ്ണപുരം കീഴറ വള്ളുവൻകടവിന് സമീപത്തെ വയലിൽ വെച്ച് ആ യുവാവിനെ ആക്രമിച്ചത്.
ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ നിയമവാഴ്ചയെയും നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയെയും വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഇത്തരം 'പാർട്ടി വിചാരണ'കൾ രാഷ്ട്രീയ കേരളത്തെ പിടിച്ചുലച്ചതാണ്. ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കൊടി പിടിച്ചു എന്നതിനപ്പുറം, ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ഏക അത്താണിയായിരുന്ന മകനെയാണ് അന്ന് നഷ്ടമായത്.
കണ്ണൂർ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ചോരപ്പാടുകളുടെ നീണ്ട നിരയിൽ ഒടുവിലത്തേതല്ല ഈ സംഭവം എന്നതാണ് ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ യാഥാർത്ഥ്യം.
രക്തസാക്ഷിത്വം എന്ന വാക്കിന് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ നൽകുന്ന വ്യാഖ്യാനങ്ങൾക്കപ്പുറം, ആ ഉമ്മയുടെ നെഞ്ചിലെ പൊള്ളൽ ഇന്നും കെട്ടടങ്ങിയിട്ടില്ല. ഓരോ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്തും ഓരോ അനുസ്മരണ ദിനത്തിലും ആയുധരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഇരകളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ നിരവധി മുഖങ്ങളുണ്ടാകും.
എന്നാൽ സ്വന്തം മകനെ ക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തിയതിന്റെ വേദന പേറി നടക്കുന്ന പി സി ആത്തിക്ക എന്ന ഉമ്മയുടെ ജീവിതം രാഷ്ട്രീയ നാടകങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള തീവ്രമായ ദുരന്തമാണ്.
നിയമപോരാട്ടത്തിന്റെ നൂലാമാലകൾ
നീതി തേടിയുള്ള ആത്തിക്കയുടെ യാത്ര ഒട്ടും എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. ലോക്കൽ പൊലീസിന്റെ അന്വേഷണത്തിൽ ഗൂഢാലോചനക്കുറ്റം തെളിയിക്കാനുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ് അവർ ഹൈക്കോടതിയെയും സുപ്രീംകോടതിയെയും സമീപിച്ചത്. പല കോണുകളിൽ നിന്നും കേസ് പിൻവലിക്കാൻ സമ്മർദങ്ങളുണ്ടായെങ്കിലും, മകന്റെ ജീവന് പകരം ഒന്നുമില്ലെന്ന ഉറച്ച നിലപാടിലാണ് ആ ഉമ്മ നിന്നത്.
2016-ൽ ഹൈക്കോടതി സിബിഐ അന്വേഷണത്തിന് ഉത്തരവിട്ടതും, തുടർന്ന് 2019-ൽ സിബിഐ കുറ്റപത്രം സമർപ്പിച്ചതും നീതിയുടെ വെളിച്ചം പ്രതീക്ഷിച്ചുള്ള വലിയ ചുവടുവെപ്പുകളായിരുന്നു. തളിപ്പറമ്പ് സഹകരണ ആശുപത്രിയിലെ മുറിയിൽ വെച്ച് ഗൂഢാലോചന നടന്നുവെന്ന സിബിഐയുടെ കണ്ടെത്തലും, പി ജയരാജനെയും ടി വി രാജേഷിനെയും പ്രതിപ്പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയതും കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചു. കുറ്റമുക്തരാക്കണമെന്ന നേതാക്കളുടെ ഹർജി കോടതി തള്ളിയപ്പോൾ പ്രതീക്ഷകൾ വീണ്ടും തളിർത്തു.
എന്നാൽ 2025 മെയ് മാസത്തിൽ ആരംഭിച്ച് 17 മാസം നീണ്ടുനിന്ന വിചാരണയ്ക്കിടെ, സാക്ഷികളുടെ കൂറുമാറ്റവും പ്രധാന സാക്ഷികളുടെ അസാന്നിധ്യവും കേസിൽ നിർണായക വഴിത്തിരിവായി. എൺപതിലധികം സാക്ഷികളുണ്ടായിരുന്ന കുറ്റപത്രത്തിൽ 41 പേരെ മാത്രമാണ് വിസ്തരിക്കാനായത് എന്നതും, വിദേശത്തുള്ള പ്രധാന സാക്ഷികൾ ഹാജരാകാതിരുന്നതും അന്വേഷണ-നിയമ സംവിധാനങ്ങളുടെ പരിമിതികളെയാണ് തുറന്നുകാട്ടുന്നത്.
വിധിയിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ
നവംബർ 19-ന് കൊച്ചിയിലെ പ്രത്യേക സിബിഐ കോടതി ജഡ്ജി പി ശബരീനാഥൻ വിധി പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ, സമ്മിശ്രവും രൂക്ഷവുമായ പ്രതികരണങ്ങളാണ് ഉയർന്നത്. കേസിലെ ഒന്നാം പ്രതി സുമേഷ്, മൂന്നാം പ്രതി അനൂപ്, ഏഴാം പ്രതി പി പവിത്രൻ ഉൾപ്പെടെ പതിനൊന്ന് പേരെ കോടതി കുറ്റക്കാരെന്ന് കണ്ടെത്തി.
അതേസമയം, മുപ്പത്തിരണ്ടാം പ്രതി പി ജയരാജനെയും മുപ്പത്തിമൂന്നാം പ്രതി ടി വി രാജേഷിനെയും, പത്തൊൻപതാം പ്രതി എം വി ഗോവിന്ദന്റെ മകൻ ശ്യാംജിത്തിനെയും തെളിവുകളുടെ അഭാവത്തിൽ കോടതി വെറുതെ വിട്ടു.
ഗൂഢാലോചന തെളിയിക്കാൻ ആവശ്യമായ ശക്തമായ തെളിവുകൾ പ്രോസിക്യൂഷന് ഹാജരാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് നേതാക്കൾക്ക് കുറ്റവിമുക്തി ലഭിക്കാൻ കാരണമായത്. കീഴറ വയലിൽ ചെന്ന് ആയുധം വീശിയവർക്ക് പിന്നിൽ ആസൂത്രണ ബുദ്ധി പ്രവർത്തിച്ചില്ലെന്ന വാദം വിശ്വസിക്കാൻ സാധാരണക്കാരന്റെ സാമാന്യയുക്തിക്ക് പ്രയാസമുണ്ട്. എങ്കിലും, നിയമത്തിന്റെ മുന്നിൽ തെളിവുകളാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന കടുത്ത യാഥാർത്ഥ്യം ഈ വിധിയിലൂടെ ഒരിക്കൽ കൂടി തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
വിചാരണ നേരിട്ട 31 പ്രതികളിൽ ചിലർ കുറ്റക്കാരെന്ന് കണ്ടെത്തപ്പെട്ടെങ്കിലും, കൊലപാതക രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മുകളിലത്തെ തട്ടിലേക്ക് നീളുന്ന കണ്ണികൾ മുറിഞ്ഞുപോയത് ഗൗരവമായി കാണേണ്ടതുണ്ട്. സത്യം തെളിയണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ വർഷങ്ങളോളം കോടതി കയറിയിറങ്ങിയ കുടുംബത്തിന്, പൂർണമായ നീതി ലഭിച്ചോ എന്ന ചോദ്യം ഈ വിധി ബാക്കിവെക്കുന്നു.
വിമർശനവും പഴിചാരലും
ഈ വിധി രാഷ്ട്രീയ കേരളത്തിൽ പുതിയൊരു പോർമുഖം തുറന്നിരിക്കുകയാണ്. കൊലയാളി പാർട്ടി എന്ന ചാപ്പ മാഞ്ഞുകിട്ടിയെന്ന ആശ്വാസത്തിലാകാം സിപിഎം കേന്ദ്രങ്ങൾ, എങ്കിലും 14 വർഷത്തെ നിയമപോരാട്ടവും വിചാരണയും പാർട്ടിയുടെ പ്രതിച്ഛായയിൽ ഏൽപ്പിച്ച മുറിവുകൾ ചെറുതല്ല. നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലെ കനത്ത തോൽവിക്ക് ശേഷം തിരിച്ചുവരവിന് ശ്രമിക്കുന്ന പാർട്ടിക്ക്, അക്രമരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നിഴൽ ഇപ്പോഴും ഭീഷണിയാണ്.
മറുവശത്ത്, വിധി വരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ കുറ്റവാളികൾ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്ന് ആത്മവിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിച്ച കെ എം ഷാജിയെപ്പോലുള്ള നേതാക്കളും, മുസ്ലിം ലീഗും ഇനി സിബിഐയുടെ അപ്പീൽ സാധ്യതകളിലായിരിക്കും കണ്ണുവെക്കുക. എന്നാൽ, നിർണായക ഘട്ടങ്ങളിൽ എല്ലാ സാക്ഷികളെയും കൃത്യമായി കോടതിക്ക് മുന്നിൽ എത്തിക്കുന്നതിൽ സംഭവിച്ച വീഴ്ചകളിൽ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വങ്ങൾക്കും ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാകില്ല.
പ്രതികളുടെ കുടുംബങ്ങളിൽ പോലും സംഭവിച്ച ആത്മഹത്യകളും ദുരന്തങ്ങളും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, രാഷ്ട്രീയ പകപോക്കലുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് കേവലം എതിർചേരിയിൽ മാത്രമല്ല, സ്വന്തം തട്ടകത്തിലും തീരാദുരിതങ്ങളാണെന്നാണ്. അധികാരവും രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ച് കേസുകളെ അട്ടിമറിക്കാനോ ദുർബലപ്പെടുത്താനോ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന സംശയം ജനമനസ്സുകളിൽ ബാക്കിയാകുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന് ഒട്ടും ഭൂഷണമല്ല.
ഒരു കൊലപാതകക്കേസിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് രാഷ്ട്രീയ ഗൂഢാലോചന ഉൾപ്പെട്ട കേസിൽ, സാക്ഷിമൊഴികൾ എത്രത്തോളം നിർണ്ണായകമാണെന്ന് ഷുക്കൂർ കേസ് വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. വിചാരണയ്ക്കിടെ സാക്ഷികൾ കൂറുമാറുന്നതും ഭീഷണി കാരണമോ സ്വാധീനം മൂലമോ മൊഴി നൽകാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നതും കേരളത്തിലെ ക്രിമിനൽ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥ നേരിടുന്ന വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്.
പ്രധാന സാക്ഷികൾ വിദേശത്തായിരുന്നതും കോടതിയിൽ ഹാജരാകാതിരുന്നതും പ്രോസിക്യൂഷൻ കേസിൽ വലിയ വിടവുകൾ സൃഷ്ടിച്ചു. സാക്ഷി സംരക്ഷണ നിയമങ്ങൾ കടലാസിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങുമ്പോൾ, സത്യം പറയാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നവർ ഒറ്റപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയാണ് നിലവിലുള്ളത്.
രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനമുള്ള പ്രതികൾ ഉൾപ്പെടുമ്പോൾ സാക്ഷികളെ സ്വാധീനിക്കാനുള്ള സാധ്യതകൾ ഏറെയാണ്. അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയുടെ കരുത്ത് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുകയും, കുറ്റവാളികൾ നിയമത്തിന്റെ പഴുതുകളിലൂടെ രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നത് സമൂഹത്തിൽ വലിയ നിരാശയുണ്ടാക്കും.
ഉമ്മയുടെ വറ്റാത്ത കണ്ണീർ
വിധി എന്തുതന്നെയായാലും, നഷ്ടപ്പെട്ട മകനെ തിരികെ നൽകാൻ ഒരു കോടതിക്കും കഴിയില്ല. ഷുക്കൂറിന്റെ ഉമ്മ ആത്തിക്കയുടെ കണ്ണീർ ഇന്നും വറ്റിയിട്ടില്ല; നാളെയും അത് വറ്റാൻ ഇടയില്ല. രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങളുടെ ഇരകളാകുന്ന ഓരോ കുടുംബത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ആ ഉമ്മ മാറിക്കഴിഞ്ഞു.
അധികാരത്തിന്റെ ഇടനാഴികളിൽ മുദ്രാവാക്യങ്ങളും വിജയാഹ്ലാദങ്ങളും ഉയരുമ്പോൾ, അരിയിലിലെ ആ വീട്ടിൽ നിശബ്ദമായ ഒരു തേങ്ങൽ ബാക്കിയുണ്ടാകും. മകന്റെ ഘാതകർക്ക് പരമാവധി ശിക്ഷ ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹവുമായി ജീവിച്ച ആ ഉമ്മയ്ക്ക്, ഗൂഢാലോചനാക്കുറ്റത്തിൽ നേതാക്കൾ വെറുതെ വിടപ്പെട്ടത് വലിയൊരു ആഘാതമായിരിക്കും.
രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ആയുധം താഴെ വെച്ച്, മാനവികതയുടെയും സമാധാനത്തിന്റെയും പാത സ്വീകരിക്കുന്നതുവരെ ഈ കണ്ണീർ തോരുകയില്ല.
കൂടുതല് വാർത്തകളും വിശേഷങ്ങളും അറിയാന് ഞങ്ങളുടെ ഫേസ്ബുക്ക് പേജും വാട്സ് ആപ്പ് ചാനലും ഫോളോ ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റിന് കമൻ്റായി രേഖപ്പെടുത്തുക.
Article Summary: An analysis of the Ariyil Shukkoor murder case verdict, the 14-year legal battle led by the victim's mother, and the challenges faced by the prosecution in proving conspiracy charges.
#Kvartha #AriyilShukkoorCase #PJayarajan #TVRajesh #CBICourt #KeralaPolitics #MalayalamNews #LegalAnalysis #SobhaNews
