വരുമോ മറ്റൊരു സദ്ദാം ഹുസൈൻ? 23 വർഷത്തെ അധിനിവേശത്തിന് വിട; അമേരിക്കൻ സൈന്യം പൂർണമായും മടങ്ങിയതോടെ ഇറാഖിൽ ഇനി സംഭവിക്കുന്നത്!

അഞ്ജലി കൃഷ്ണൻ

(KVARTHA) നീണ്ട 23 വർഷത്തെ വിദേശ സൈനിക സാന്നിധ്യത്തിന് ശേഷം അമേരിക്കൻ സൈന്യം ഇറാഖിൽ നിന്ന് പൂർണമായി പിന്മാറിയെന്ന ഔദ്യോഗിക സ്ഥിരീകരണം പുറത്തുവന്നതോടെ മധ്യപൂർവേഷ്യൻ രാഷ്ട്രീയം വീണ്ടും ഒരു നിർണായക വഴിത്തിരിവിലാണ്. ബഗ്ദാദിലെയും ഇർബിലിലെയും തന്ത്രപ്രധാനമായ സൈനിക താവളങ്ങളിൽ നിന്ന് യുഎസ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള സഖ്യസേന തങ്ങളുടെ താവളങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞതോടെ, സ്വന്തം പരമാധികാരം തിരിച്ചുപിടിച്ചതിന്റെ ആശ്വാസത്തിലാണ് ഇറാഖ് ഭരണകൂടം. 

എന്നാൽ ഈ പിന്മാറ്റം രാജ്യത്ത് ശാന്തിയും സുസ്ഥിരതയും കൊണ്ടുവരുമോ അതോ അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന പ്രാദേശിക സായുധ സംഘങ്ങൾക്കും തീവ്രവാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കും പുതിയൊരു അവസരമൊരുക്കുമോ എന്ന വലിയ ചോദ്യമാണ് ലോകരാഷ്ട്രങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഉയരുന്നത്.

ഇറാഖിലെ കുർദിസ്ഥാൻ മേഖലയിലുള്ള ഇർബിൽ എയർബേസിൽ നിന്ന് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന വിദേശ സൈനികരും ഉപകരണങ്ങളും പൂർണമായും പിൻവലിച്ചതായി അമേരിക്കൻ പ്രതിരോധ ആസ്ഥാനമായ പെന്റഗൺ വ്യക്തമാക്കി. 2003-ൽ അന്നത്തെ യുഎസ് പ്രസിഡന്റ് ജോർജ് ഡബ്ല്യു ബുഷിന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ 'ഓപ്പറേഷൻ ഇറാഖി ഫ്രീഡം' മുതൽ ആരംഭിച്ച സൈനിക സാന്നിധ്യത്തിനാണ് ഇതോടെ ഔദ്യോഗികമായി തിരശ്ശീല വീഴുന്നത്. 

തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം നരകത്തിലേക്കുള്ള അങ്ങേയറ്റം ചിലവേറിയ ഒരു യാത്രയായിരുന്നുവെന്ന് യുഎസ് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് തുറന്നുപറയുമ്പോൾ, അത് കഴിഞ്ഞ രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടുകളായി ഇറാഖ് ജനത അനുഭവിച്ച കെടുതികളുടെയും നാശനഷ്ടങ്ങളുടെയും സാക്ഷ്യപത്രം കൂടിയായി മാറുന്നു. ഇറാഖിലെ ഭീകരവിരുദ്ധ ദൗത്യങ്ങളുടെ ചുമതലയുണ്ടായിരുന്ന ടാസ്‌ക് ഫോഴ്‌സിനെ ജോർദാനിലേക്ക് മാറ്റിസ്ഥാപിച്ചാണ് അമേരിക്ക തങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം അവസാനിപ്പിച്ചത്.

സദ്ദാമിന്റെ നിഴൽ

സദ്ദാം ഹുസൈന്റെ ഏകാധിപത്യ ഭരണത്തിന് കീഴിൽ ഒരുകാലത്ത് കർശനമായ കേന്ദ്രീകൃത നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്ന ഇറാഖ്, അധിനിവേശത്തിന് ശേഷം വലിയ അധികാര ശൂന്യതയിലേക്കാണ് തള്ളപ്പെട്ടത്. സദ്ദാമിന്റെ പതനത്തിന് ശേഷം അഴിമതിയിലും സാമുദായിക ധ്രുവീകരണത്തിലും ആടിയുലഞ്ഞ ഇറാഖിൽ മറ്റൊരു സർവാധിപതി ഉയർന്നുവരാനുള്ള സാധ്യതകളെ തള്ളിക്കളയാനാവില്ലെന്ന് നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. 

ജനാധിപത്യ സംവിധാനങ്ങൾ പൂർണമായി വേരൂന്നാത്തതും, രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ തമ്മിലുള്ള ആഭ്യന്തര തർക്കങ്ങളും, സൈനിക വിഭാഗങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകളും അത്തരമൊരു ഏകാധിപത്യ ശക്തിയുടെ വരവിന് കളമൊരുക്കിയേക്കാം. എങ്കിലും നിലവിലെ സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഏകാധിപത്യത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ, വിവിധ സാമുദായിക ശക്തികേന്ദ്രങ്ങൾ പങ്കിട്ടെടുക്കുന്ന അധികാര ഘടനയാണ് ഇറാഖിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്.

അമേരിക്കൻ സേന മടങ്ങിയതോടെ രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷാ ചുമതല പൂർണമായും ഇറാഖി സൈന്യത്തിന്റെയും കുർദിഷ് മേഖലയിലെ പെഷ്മർഗ സേനയുടെയും കൈകളിലാണ് എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നത്. ദാഇശിനെ തന്ത്രപരമായി തോൽപ്പിച്ചു എന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും, രാജ്യത്തിന്റെ ഗ്രാമീണ മേഖലകളിലും മരുഭൂമികളിലും ഇപ്പോഴും അവരുടെ രഹസ്യ ശാഖകൾ സജീവമാണ്. 

2011-ൽ ഒബാമ ഭരണകൂടം സൈന്യത്തെ പിൻവലിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ രാഷ്ട്രീയ വിടവ് മുതലെടുത്താണ് ദാഇശ് വൻതോതിൽ ശക്തി പ്രാപിച്ചതും രാജ്യത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും പിടിച്ചടക്കിയതും. ആ ചരിത്രം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുമോ എന്ന ആശങ്ക പ്രാദേശിക ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലും പ്രത്യേകിച്ച് സുന്നി മേഖലകളിലും ശക്തമായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.

ഇറാന്റെ സ്വാധീനം

യുഎസ് പിന്മാറ്റത്തോടെ ഇറാഖിൽ തങ്ങളുടെ സ്വാധീനം കൂടുതൽ ഉറപ്പിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്നത് അയൽരാജ്യമായ ഇറാനും അവരെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന പ്രാദേശിക ഷിയാ സായുധ സംഘങ്ങളുമാണ്. ഇറാഖ് ഗവണ്മെന്റിന്റെ ഔദ്യോഗിക നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള പോപ്പുലർ മൊബിലൈസേഷൻ ഫോഴ്‌സ് അഥവാ പിഎംഎഫ് പോലുള്ള ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് നിലവിലെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വലിയ സ്വാധീനമുണ്ട്. ഇറാഖ് പ്രധാനമന്ത്രി അലി അൽ സെയ്ദി ഈ സായുധ സംഘങ്ങളെ പൂർണമായി ഗവണ്മെന്റ് സൈന്യത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതിന് കൂടുതൽ സമയം ആവശ്യമാണെന്ന നിലപാടിലാണ് ഈ ഗ്രൂപ്പുകൾ. 

ഈ സാഹചര്യം ഭാവിയിൽ ഭരണകൂടവും സായുധ സംഘങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ആഭ്യന്തര സംഘർഷങ്ങളിലേക്ക് വഴിതുറന്നേക്കാം. സൈനികമായി അമേരിക്ക പിന്മാറിയെങ്കിലും ഇറാഖിന്റെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയിൽ യുഎസിന്റെ സ്വാധീനം നിർണായകമായി തുടരും. രാജ്യത്തിന്റെ പ്രധാന വരുമാന സ്രോതസ്സായ എണ്ണ വിൽപനയിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനം അമേരിക്കൻ ഡോളറിലാണ് വ്യാപാരം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. 

അതുകൊണ്ടുതന്നെ, തങ്ങളുടെ നയതന്ത്ര സാമ്പത്തിക ബന്ധങ്ങൾ മുൻനിർത്തി അമേരിക്ക ഇറാഖി രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നത് തുടരുമെന്ന് അറബ് ഗൾഫ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് പോലുള്ള പ്രമുഖ അന്താരാഷ്ട്ര പഠന കേന്ദ്രങ്ങൾ വിലയിരുത്തുന്നു. സാമ്പത്തിക സുസ്ഥിരത കൈവരിക്കാതെ ഇറാഖിന് സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാൻ സാധിക്കില്ലെന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം.

പ്രതീക്ഷയും ഭയവും

അധിനിവേശത്തിന്റെ അന്ത്യവും പരമാധികാരത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനവും ജനങ്ങൾക്ക് പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, വരാനിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങൾ ഇറാഖിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത്യന്തം നിർണായകമാണ്. ആഭ്യന്തര തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിച്ച് ശക്തമായ ഒരു ജനാധിപത്യ ഭരണകൂടം കാഴ്ചവെക്കാൻ ഇറാഖി നേതൃത്വത്തിന് സാധിച്ചാൽ മാത്രമേ മറ്റൊരു വിദേശ ഇടപെടലിൽ നിന്നോ തീവ്രവാദ ശക്തികളുടെ കൈയേറ്റത്തിൽ നിന്നോ രാജ്യത്തെ രക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കൂ. അല്ലാത്തപക്ഷം, ചരിത്രത്തിന്റെ ആവർത്തനം പോലെ ഇറാഖ് വീണ്ടും മറ്റൊരങ്കത്തട്ടായി മാറാനുള്ള സാധ്യതകൾ തള്ളിക്കളയാനാവില്ല.

അമേരിക്കൻ ആധിപത്യ മോഹങ്ങളുടെയും തെറ്റായ കണക്കുകൂട്ടലുകളുടെയും പരീക്ഷണശാലയായി മാറി ഇറാഖ് യുദ്ധം ഇരു രാജ്യങ്ങൾക്കും വരുത്തിവെച്ചത് നികത്താനാവാത്ത കനത്ത നാശനഷ്ടങ്ങളാണ്. വൻതോതിലുള്ള വിനാശകാരികളായ ആയുധങ്ങൾ ഇറാഖിലുണ്ടെന്ന അടിസ്ഥാനരഹിതമായ ആരോപണം ഉയർത്തി 2003-ൽ അമേരിക്ക നടത്തിയ കടന്നുകയറ്റം കേവലം ഒരു അധിനിവേശം ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പൂർണ തകർച്ചയ്ക്കുള്ള വഴിമരുന്നിടലായിരുന്നു. 

നാലായിരത്തിലധികം അമേരിക്കൻ സൈനികരുടെ ജീവൻ പൊലിയുകയും ശതകോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ മരുഭൂമിയിൽ ഒഴുക്കിക്കളയേണ്ടി വരികയും ചെയ്തപ്പോൾ, അമേരിക്കൻ ജനതയ്ക്കും അത് വലിയൊരു സാമ്പത്തിക, സാമൂഹിക ആഘാതമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്. തങ്ങളുടെ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി ഒരു പരമാധികാര രാജ്യത്തെ തകർത്തെറിഞ്ഞ അമേരിക്കയ്ക്ക് ഒടുവിൽ കനത്ത നഷ്ടങ്ങളോടെ, പരാജയം സമ്മതിച്ച് പിൻവാങ്ങേണ്ടി വന്നു എന്നത് ചരിത്രത്തിന്റെ നിഷ്ഠൂരമായ നീതിയാണ്.

അമേരിക്കയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ചെലവേറിയ സൈനിക നടപടികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ഇറാഖ് അധിനിവേശം. ബ്രൗൺ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ പ്രശസ്തമായ 'കോസ്റ്റ്സ് ഓഫ് വാർ' പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ അനുസരിച്ച്, ഇറാഖ് യുദ്ധത്തിലും തുടർന്നുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലുമായി അമേരിക്ക നേരിട്ട് ചെലവഴിച്ചത് രണ്ട് ട്രില്യൺ ഡോളറിലധികമാണ്. ഇന്ത്യൻ രൂപയിലേക്ക് മാറ്റുമ്പോൾ ഇത് ഏകദേശം 192 ലക്ഷം കോടി രൂപയോളം വരും. 

യുദ്ധമുഖത്തെ സൈനിക ചെലവുകൾക്ക് പുറമെ, മാതൃരാജ്യത്ത് തിരിച്ചെത്തിയ വമ്പൻ സൈനിക നിരയുടെ പെൻഷൻ, ആരോഗ്യപരിപാലനം, പരിക്കേറ്റവർക്കുള്ള ചികിത്സ എന്നിവയ്ക്കായി ഇനിയും ട്രില്യൺ കണക്കിന് ഡോളർ അമേരിക്കൻ നികുതിദായകരുടെ പണത്തിൽ നിന്ന് നീക്കിവെക്കേണ്ടതുണ്ട്. കേവലം ഒരു അധിനിവേശത്തിന് വേണ്ടി വൻ തുക മരുഭൂമിയിൽ ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞത് അമേരിക്കൻ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ഉണ്ടാക്കിയ ആഘാതം ചെറുതല്ല.

ഇറാഖിലെ ചോരക്കളി

സാമ്പത്തിക നഷ്ടങ്ങളേക്കാൾ ദാരുണമായിരുന്നു യുദ്ധം കവർന്നെടുത്ത മനുഷ്യജീവനുകൾ. വിദേശ സൈനിക കടന്നുകയറ്റത്തിലും അതിനെത്തുടർന്ന് രാജ്യത്ത് പടർന്നുപിടിച്ച ആഭ്യന്തര കലാപങ്ങളിലുമായി ഏകദേശം  മൂന്ന് ലക്ഷത്തിലേറെ നിരപരാധികളായ ഇറാഖി പൗരന്മാർക്കാണ് ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടത്. ചില സ്വതന്ത്ര സർവേകൾ കൊല്ലപ്പെട്ട പൗരന്മാരുടെ എണ്ണം അഞ്ച് ലക്ഷത്തിനും മുകളിലാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. 

ബോംബാക്രമണങ്ങൾ, ഡ്രോൺ ആക്രമണങ്ങൾ, തെരുവ് ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ എന്നിവയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളും സ്ത്രീകളും വൃദ്ധരും ഈ കണക്കുകളിൽപ്പെടും. ഒരു ജനതയെ ആകെ അനാഥമാക്കിയ അധിനിവേശത്തിന്റെ ഏറ്റവും ദാരുണമായ മുഖമായിരുന്നു ഇത്.

മറുഭാഗത്ത്, ഇറാഖ് മണ്ണിൽ പോരാടിയ അമേരിക്കൻ സൈന്യത്തിനും കനത്ത ജീവഹാനിയാണ് സംഭവിച്ചത്. യുദ്ധരംഗത്തും അനുബന്ധ ഏറ്റുമുട്ടലുകളിലുമായി 4,500-ലധികം അമേരിക്കൻ സൈനികരാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്. കൂടാതെ, സഖ്യസേനയിലെ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെ നൂറുകണക്കിന് സൈനികരും ജീവൻ വെടിഞ്ഞു. ആക്രമണങ്ങളിൽ ഗുരുതരമായി പരിക്കേൽക്കുകയോ, ശരീരാവയവങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുകയോ ചെയ്ത അമേരിക്കൻ സൈനികരുടെ എണ്ണം 32,000-ത്തിന് മുകളിലാണ്. 

യുദ്ധഭൂമിയിലെ ദാരുണമായ അനുഭവങ്ങൾ കാരണം കടുത്ത മാനസിക ആഘാതവും (PTSD) വിഷാദരോഗവും ബാധിച്ച് പിന്നീട് ആത്മഹത്യ ചെയ്ത യുഎസ് സൈനികരുടെ എണ്ണം യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടവരെക്കാൾ ഇരട്ടിയാണെന്ന ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വിവരങ്ങളും പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്.

അധിനിവേശത്തിന്റെ ആദ്യ ഘട്ടത്തിലും പിന്നീട് ദാഇശിനെതിരെയുള്ള പോരാട്ടങ്ങളിലുമായി 40,000-ത്തിലധികം ഇറാഖി സൈനികരും സുരക്ഷാ ഉദ്യോഗസ്ഥരുമാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്. 2003-ൽ സദ്ദാം ഭരണകൂടം വീണതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ അന്നത്തെ അമേരിക്കൻ ഭരണകൂടം ഇറാഖിന്റെ പരമ്പരാഗത സൈന്യത്തെയും പൊലീസ് സംവിധാനത്തെയും ഒറ്റയടിക്ക് പിരിച്ചുവിട്ടു. ഇത് ലക്ഷക്കണക്കിന് പരിശീലനം ലഭിച്ച സൈനികരെ തൊഴിലില്ലാത്തവരാക്കുകയും, അവരിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം പിന്നീട് ഭരണകൂടത്തിനെതിരായ സായുധ സംഘങ്ങളിലേക്കും ദാഇശ് പോലുള്ള ഭീകരപ്രസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും ചേക്കേറാൻ ഇടയാക്കുകയും ചെയ്തു. 

അമേരിക്ക വരുത്തിവെച്ച ഈ വൻ തന്ത്രപരമായ പിഴവിന് ഇറാഖി സൈന്യത്തിനും ജനതയ്ക്കും നൽകേണ്ടി വന്നത് സ്വന്തം ചോരയായിരുന്നു. കോടിക്കണക്കിന് ആളുകൾ സ്വന്തം നാട്ടിൽ അഭയാർത്ഥികളാക്കപ്പെടുകയോ അയൽരാജ്യങ്ങളിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതരാവുകയോ ചെയ്തു. നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പാരമ്പര്യമുള്ള സാംസ്കാരിക പൈതൃകങ്ങളും സ്കൂളുകളും ആശുപത്രികളും അടക്കമുള്ള അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും തച്ചുടയ്ക്കപ്പെട്ടു. സ്വാതന്ത്ര്യവും ജനാധിപത്യവും വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് കടന്നുവന്ന വിദേശ സേന, പകരം നൽകിയത് അവസാനിക്കാത്ത ചോരക്കളിയും, വർഗീയ ധ്രുവീകരണവും, അഴിമതിയിൽ മുങ്ങിയ ഭരണസംവിധാനവുമാണ്. 

സദ്ദാം യുഗത്തിന്റെ മറുവശം

സദ്ദാം ഹുസൈന്റെ ഭരണം രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികളോടുള്ള ക്രൂരതയുടെയും അടിച്ചമർത്തലുകളുടെയും പേരിൽ കടുത്ത വിമർശനങ്ങൾ നേരിട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിന് ഉറപ്പുള്ള മറ്റൊരു വശം കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. സദ്ദാമിന്റെ ഭരണത്തിന് കീഴിൽ ഇറാഖ് മധ്യപൂർവേഷ്യയിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ വിദ്യാഭ്യാസ, ആരോഗ്യ മാതൃകകളിലൊന്നായിരുന്നു. 

ശക്തമായ ഒരു കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനത്തിലൂടെ രാജ്യത്തിന്റെ ക്രമസമാധാനവും സുരക്ഷയും പൂർണമായി ഉറപ്പാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചിരുന്നു. അക്കാലത്ത് വിവിധ സാമുദായിക വിഭാങ്ങൾക്കിടയിൽ ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നതിനൊപ്പം തെരുവുകളിൽ ഭയമില്ലാതെ ജീവിക്കാനുള്ള അന്തരീക്ഷവും നിലനിന്നിരുന്നു. തീവ്രവാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കോ വിദേശ ശക്തികൾക്കോ രാജ്യത്തിനുള്ളിൽ സ്വാധീനമുണ്ടാക്കാൻ സദ്ദാമിന്റെ കർശന നിലപാടുകൾ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. 

ഇന്ന് അമേരിക്കൻ പിന്മാറ്റത്തിന് ശേഷമുള്ള അനിശ്ചിതത്വത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, അന്നത്തെ ആ രാഷ്ട്രീയ സുസ്ഥിരതയും ക്രമസമാധാനവും ഇറാഖി ജനതയിലെ ഏറെപ്പേർ ആഗ്രഹത്തോടെ ഓർത്തുപോകുന്നുണ്ട്.

'സ്വതന്ത്ര ഇറാഖ്' എന്ന വർണാഭമായ മുദ്രാവാക്യം ഉയർത്തി അധിനിവേശം നടത്തിയ അമേരിക്കൻ വിദേശനയത്തിന്റെ പൊള്ളത്തരമാണ് അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലും ഇറാഖിലും ഒരുപോലെ വെളിവാക്കപ്പെട്ടത്. കേവലം ഒരു ഏകാധിപതിയെ പുറത്താക്കിയാൽ ജനാധിപത്യം താനേ പുലരുമെന്ന പാശ്ചാത്യ അഹന്ത, ആ നാടിന്റെ ചരിത്രപരമായോ സാമൂഹികപരമായോ ഉള്ള സങ്കീർണതകളെ പൂർണ്ണമായി അവഗണിക്കുകയായിരുന്നു. 

പശ്ചിമേഷ്യയിലെ എണ്ണസമ്പത്തിന് മേലുള്ള അധീശത്വവും സ്വന്തം തന്ത്രപരമായ താല്പര്യങ്ങളും സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം നടത്തിയ ഈ യുദ്ധം, മേഖലയെ ഒന്നാകെ വൻ അസ്ഥിരതയിലേക്കാണ് തള്ളിയിട്ടത്. സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയായപ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ യുദ്ധം അനാവശ്യ ബാധ്യതയായപ്പോൾ ഇറാഖിനെ ചോരപ്പുഴയിൽ തനിച്ചാക്കി മടങ്ങുന്ന അമേരിക്കൻ നയം, അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ അമേരിക്കയുടെ വഞ്ചനാപരമായ മുഖം ഒന്നുകൂടി തുറന്നുകാട്ടുന്നു.

അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ ഭാവി

വിദേശ അധിനിവേശത്തിന് പൂർണമായി തിരശ്ശീല വീഴുമ്പോഴും, ഇറാഖിന്റെ ഭാവി ഇപ്പോഴും ഒരു വലിയ ചോദ്യചിഹ്നമായി തുടരുകയാണ്. ഇനിയൊരു വിദേശ ശക്തിയുടെയും സഹായമില്ലാതെ സ്വന്തം കാൽക്കൽ നിൽക്കേണ്ട ബാധ്യത ഇറാഖി ഭരണകൂടത്തിനുണ്ട്. എന്നാൽ, സാമുദായിക വിഭജനങ്ങളും, ഭരണകൂടത്തിന് മുകളിൽ പിടിമുറുക്കുന്ന വൻപടക്കോപ്പുകളുള്ള സായുധ സംഘങ്ങളും, അയൽരാജ്യങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ കടന്നുകയറ്റങ്ങളും ഇറാഖിന്റെ പരമാധികാരത്തിന് ഇപ്പോഴും ഭീഷണിയാണ്. 

ഇനിയൊരു സദ്ദാം ഹുസൈൻ ഉദയം ചെയ്യുമോ അതോ രാജ്യം കൂടുതൽ ഭിന്നിക്കപ്പെടുമോ എന്നത് വരാനിരിക്കുന്ന ദിനങ്ങളിൽ ഭരണകൂടം സ്വീകരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. വമ്പൻ ശക്തികളുടെ യുദ്ധക്കളമായി മാറിയ ഇറാഖി ജനതയ്ക്ക് ഇനിയെങ്കിലും സ്വന്തം മണ്ണിൽ സമാധാനത്തോടെയും അന്തസ്സോടെയും ജീവിക്കാൻ കഴിയട്ടെ എന്ന പ്രതീക്ഷ മാത്രമാണ് ലോകത്തിന് മുന്നിലുള്ളത്.

ഈ വാർത്ത നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പുകളിലും ഷെയർ ചെയ്യുക. പുതിയ വാർത്തകളും വിശേഷങ്ങളും അറിയാൻ ഞങ്ങളുടെ വാട്സാപ്പ് ചാനലും ഫേസ്ബുക്ക് പേജും ഫോളോ ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഫേസ്ബുക് പോസ്റ്റിന് താഴെ കമൻ്റായി രേഖപ്പെടുത്താം  

Article Summary: After 23 years of military presence, the US has officially completed its withdrawal from Iraq, leaving the nation at a critical political crossroads. The departure raises questions about Iraq's future stability, the potential rise of new dictatorial powers, and the ongoing influence of neighboring countries like Iran.

#Kvartha #IraqWithdrawal #USMilitary #MiddleEastPolitics #SaddamHussein #InternationalNews #MalayalamNews #AmmuNews