ആ ഒറ്റമുറി പീടികത്തിണ്ണയിൽ നാരായണൻ കോർത്തിണക്കുന്നത് ആയിരങ്ങളുടെ സമയമാണ്

കനിവുള്ള മനുഷ്യർ ഭാഗം 22/ കൂക്കാനം റഹ്‌മാൻ

(KVARTHA) ജീവിതത്തിന്റെ ലാഭനഷ്ട കണക്കെടുപ്പുകളിൽ ഒരുപക്ഷേ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിരാശ തോന്നുന്നത് നമ്മൾ പാഴാക്കി കളഞ്ഞ നമ്മുടെ സമയങ്ങളെ ഓർത്താവും. കൊഴിഞ്ഞുപോയ ഓരോ നിമിഷത്തെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോഴും ചിലപ്പോൾ അതേ വേദന തോന്നിയെന്നു വരാം. നഷ്ടപ്പെട്ട ആ സമയങ്ങളെ ഒരിക്കലും വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന യാഥാർഥ്യമാണ് അതിന്റെ പ്രധാന കാരണവും. കൊഴിഞ്ഞുപോയ നേരത്തെ ഒരു സമ്പന്നനും തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്നിരിക്കെ, അപൂർവം ചിലരുടെ നിലച്ചുപോയ സമയങ്ങൾക്ക് ജീവൻ നൽകുന്ന ചില മനുഷ്യർ നമുക്കിടയിലുണ്ട്.

കേട്ടപ്പോൾ അത്ഭുതം തോന്നിയോ? അമ്പരപ്പെടേണ്ട, അത് സത്യമാണ്. എന്റെ കയ്യിൽ കെട്ടിയ പ്രിയപ്പെട്ട വാച്ച് നിശ്ചലമായപ്പോൾ അതിന് പുതുജീവൻ നൽകിയ ഒരു മനുഷ്യനെ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോഴാണ് ഞാൻ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. പറഞ്ഞു വന്നത് വാച്ച് റിപ്പയർമാരെ കുറിച്ച് തന്നെയാണ്. നിലച്ചുപോയ പലരുടെയും സമയങ്ങൾക്ക് അവർ ജീവൻ നൽകാറുണ്ട്. അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളെ കുറിച്ചാണ് ഇനി പറയാൻ പോകുന്നത്; പള്ളിക്കൊവ്വലിലെ നാരായണൻ.

സമയങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരൻ

അദ്ദേഹം തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ മുക്കാൽ ഭാഗവും സമയങ്ങളുടെ ദുരിതം മാറ്റാനായി നീക്കിവെച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. കുലത്തൊഴിലെന്ന പോലെ ആദ്യമായി പഠിച്ച തൊഴിലിനെ അദ്ദേഹം മുറുകെ പിടിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജോലിയിൽ വർഷങ്ങളുടെ അനുഭവപാഠമുണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്. 1955-ലെ ഒരു കന്നിമാസത്തിലായിരുന്നു നാരായണന്റെ ജനനം. കാലിക്കടവിന് പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തുള്ള ഒരു കുന്നിൻ മുകളിലായിരുന്നു വീട്. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും നാരായണൻ അടക്കം ആറ് മക്കൾ; മൂന്ന് ആണും മൂന്ന് പെണ്ണും.

എല്ലാ ദുരന്ത കഥകളെയും പോലെ തന്നെയായിരുന്നു നാരായണന്റെ ജീവിതവും. വീട്ടിൽ ദാരിദ്ര്യം നിറഞ്ഞുതൂവുന്ന കാലം. ആറ് ഏഴ് വയറുകൾ നിറയ്ക്കാൻ പാടുപെടുന്നതിനിടയിലും അച്ഛൻ മക്കളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ കാര്യത്തിൽ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ പുലർത്തിയിരുന്നു. പിലിക്കോട് ഹരിജൻ വെൽഫെയർ സ്കൂളിലായിരുന്നു നാരായണന്റെ പഠനം ആരംഭിച്ചത്. പിന്നീട് പിലിക്കോട്ടെ തന്നെ കൊട്ടുമ്പുറം യു.പി. സ്കൂളിലും ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം കരിവെള്ളൂർ ഗവൺമെന്റ് ഹൈസ്കൂളിലുമായി പൂർത്തിയാക്കി. എന്നാൽ, അവിചാരിതമായി ഉണ്ടായ അച്ഛന്റെ മരണം ആ കുടുംബത്തെ ആകെ തകർത്തു. ഇതോടെ ഒമ്പതാം ക്ലാസിൽ വെച്ച് നാരായണന് പഠനം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു.

പാതിവഴിയിൽ മുടങ്ങിയ പഠനം

അച്ഛന്റെ മരണത്തോടെ കുടുംബത്തിന്റെ ചുമതല മൂത്ത ജ്യേഷ്ഠൻ ഏറ്റെടുത്തു. ദുരിതത്തിനിടയിലും അനുജന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം മുടങ്ങിയത് ജ്യേഷ്ഠനെ അസ്വസ്ഥനാക്കിയിരുന്നു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മുൻകൈയിൽ നാരായണനെ വീണ്ടും സ്കൂളിൽ ചേർത്തു. തൊട്ടടുത്ത വർഷം നാരായണൻ നല്ല മാർക്കോടെ പത്താം ക്ലാസ് പാസായി. പടന്ന എം.ആർ.എച്ച്.എസ്.-ലായിരുന്നു തുടർപഠനം. അവിടെ നാരായണനെ പഠനത്തിന് അകമഴിഞ്ഞ് സഹായിക്കാൻ വാസു ചേറോഡ്, രാജപ്പൻ മാസ്റ്റർ എന്നീ രണ്ട് അധ്യാപകരുണ്ടായിരുന്നു. അവരെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ നാരായണൻ ഇപ്പോഴും വാചാലനാകും. അവർ നൽകിയ പരിഗണന കാരണമാണ് തനിക്ക് നല്ല നിലയിൽ വിജയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു.

നാരായണനെ ഒരു അധ്യാപകനാക്കണമെന്നായിരുന്നു ജ്യേഷ്ഠന്റെ ആഗ്രഹം. അതിനായി അദ്ദേഹത്തെ ടി.ടി.സി.-ക്ക് ചേർക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, പാതിവഴിയിൽ വെച്ച് നാരായണൻ ആ പഠനം നിർത്തി. കുടുംബത്തെ മുഴുവൻ തോളിലേറ്റി നടക്കുന്ന ജ്യേഷ്ഠന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു. അതിനിടയിൽ തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ചെലവ് കൂടി വന്നാൽ ജ്യേഷ്ഠൻ തളർന്നുപോകുമെന്ന് നാരായണൻ കരുതി.

വാച്ച് റിപ്പയറിംഗിലേക്ക്

എന്തെങ്കിലും ഒരു ജോലി കണ്ടെത്തുക എന്നതായിരുന്നു നാരായണന്റെ അടുത്ത ലക്ഷ്യം. അതിനിടയിലാണ് നഗരമധ്യത്തിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം ആ കാഴ്ച കണ്ടത്. ഒരു ചെറിയ ഒറ്റമുറി പീടികത്തിണ്ണയുടെ ഇറയത്തിരുന്ന് കണ്ണിൽ ഒരു ഉപകരണം ഘടിപ്പിച്ച് ഒരാൾ സൂക്ഷ്മമായി എന്തോ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ആകാംക്ഷയോടെ അത് നോക്കിനിന്നപ്പോഴാണ് അയാൾ ഒരു വാച്ച് റിപ്പയർ ചെയ്യുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായത്. ജോലിയെക്കുറിച്ചുള്ള മോഹം മനസ്സിൽ വരുമ്പോഴൊക്കെ ആ ചിത്രം നാരായണന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നു. ഒടുവിൽ അത് തന്നെയാണ് തന്റെ വഴിയെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചു.

തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പി.പി. രവീന്ദ്രൻ എന്ന ഗുരുനാഥനെ കണ്ടെത്തി. 1972 ഡിസംബർ 19-ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴിൽ വാച്ച് റിപ്പയറിംഗ് പഠനം ആരംഭിച്ചു. അഞ്ച് വർഷം അവിടെ ജോലി ചെയ്തു. തന്റെ ശിഷ്യൻ ജോലി പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിച്ചു എന്ന് ഉറപ്പുവന്നതോടെ നീലേശ്വരത്തുള്ള തന്റെ 'രാജാ വാച്ച് വർക്സി'ന്റെ മുഴുവൻ ഉത്തരവാദിത്വവും രവീന്ദ്രൻ നാരായണനെ ഏൽപ്പിച്ചു. ആ ജോലി അദ്ദേഹം ഭംഗിയായി നിർവഹിച്ചു.

കരിവെള്ളൂരിലെ ജീവിതം

പിന്നീട് പല കാരണങ്ങളാൽ അവിടെ നിന്ന് കരിവെള്ളൂരിലേക്ക് തന്റെ ജോലിയും ജീവിതവും നാരായണൻ പറിച്ചുനട്ടു. പള്ളിക്കൊവ്വലിലെ ടി.വി. കണ്ണന്റെ പീടികമുറിയിലേക്കായിരുന്നു ആ മാറ്റം. ഇന്നും അതേ ജോലിയിൽ അതേ ഇടത്ത് തുടരുകയാണ് അദ്ദേഹം. വർഷങ്ങൾ പലത് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ഇവിടത്തെ ജനങ്ങൾ തന്നോട് കാട്ടിയ സ്നേഹത്തിനും കാരുണ്യത്തിനും ഒരു കുറവും വന്നിട്ടില്ലെന്ന് നാരായണൻ നന്ദിയോടെ സ്മരിക്കുന്നു.

നാടും നഗരവും വികസിച്ചതോടെ കരിവെള്ളൂരിന്റെ മുഖച്ഛായ മാറി. അതിൽ നാരായണന്റെ പീടികയ്ക്കും മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. പഴയ ഓടിട്ട ചെറിയ മുറി ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കേണ്ടി വന്നപ്പോൾ മറ്റൊരു സ്ഥലം കണ്ടെത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ കരിവെള്ളൂർക്കാരുടെ സ്നേഹം അദ്ദേഹത്തെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഉണ്ട മുഹമ്മദിച്ച എന്നറിയപ്പെടുന്ന കരിവെള്ളൂർ സ്വദേശി തന്റെ പീടികത്തിണ്ണയുടെ ഒരു വശം അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി. അവിടെയാണ് നാരായണൻ ഇപ്പോഴും ജോലി ചെയ്യുന്നത്. ആ രംഗം വിവരിക്കുമ്പോൾ നാരായണന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും ഈറനണിയാറുണ്ട്.

ജീവിതചര്യകളും കുടുംബവും

ഇതിനിടയിൽ 1974-ൽ കാവിൽ ഭവനിൽ അംഗത്വം എടുക്കുകയും രാമൻ മാസ്റ്ററുടെ ശിഷ്യനായി യോഗയും പ്രകൃതി ചികിത്സയും പഠിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ജീവിതത്തിന് ഒരു അടുക്കും ചിട്ടയും ലഭിച്ചത് അവിടെ നിന്നാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. തുടർന്ന് വിവാഹ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടക്കുകയും സന്തോഷകരമായ കുടുംബജീവിതം നയിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം കാണാപാഠമാക്കിയ അദ്ദേഹം ദൈവഭക്തിയുള്ള വ്യക്തിയാണ്. ജീവിതം അല്പം ഞെരുക്കത്തിലായിരുന്നെങ്കിലും വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തന്നെ വേട്ടയാടിയിട്ടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

എങ്കിലും 2022-ൽ ഭാര്യ മരിച്ചത് നാരായണനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. മകൾ ഉമ അധ്യാപികയാണ്. നിലവിൽ അവിവാഹിതരായ തന്റെ രണ്ട് ആൺമക്കൾക്കൊപ്പമാണ് അദ്ദേഹം താമസിക്കുന്നത്; ഇരട്ടകളായ ഉമേഷും മഹേഷും. ഒരു സ്ത്രീയുടെ അസാന്നിധ്യം അവരുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭക്ഷണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഉൾപ്പെടെ അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ട് നേരിടുന്നുണ്ട്. എല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കുന്ന പ്രകൃതമാണെങ്കിലും, ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ നോവ് ഇപ്പോൾ കടയിൽ വരുന്നവരോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ പുറത്തുവരാറുണ്ട്. പരാതികളില്ലാതെ, സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ നൂലറ്റങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടിക്കാൻ ആ ഒറ്റമുറി പീടികത്തിണ്ണയിലിരുന്ന് മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റിപ്പോയ സമയങ്ങളെ നേർവഴിയിലാക്കുകയാണ് നാരായണൻ.

ഈ ലേഖനം ഷെയർ ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തു. 

Article Summary: The life story of Narayanan, a veteran watch repairer in Pallikkovval, who continues his craft on a shop veranda despite personal hardships and age.

#WatchRepair #Narayanan #Pallikkovval #Karivellur #Inspiration #LifeStory #KannurNews #KVARTHA