ഓർമ്മച്ചെപ്പിലെ മൂന്ന് ചിത്രങ്ങൾ: വരകളിൽ തെളിഞ്ഞ സ്നേഹോപഹാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്

ഓർമ്മച്ചീളുകൾ ഭാഗം 27/ കൂക്കാനം റഹ്‌മാൻ  

(KVARTHA) ജീവിതത്തിൽ നമുക്ക് പല സമ്മാനങ്ങളും ലഭിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ, നമ്മുടെ തന്നെ രൂപം മറ്റൊരാളുടെ കൈകളാൽ ഒരു ചിത്രമായി മാറുകയും അത് സ്നേഹത്തോടെ നമുക്ക് സമ്മാനിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന നിമിഷം ഉണ്ടാക്കുന്ന സന്തോഷം വാക്കുകൾക്കതീതമാണ്. ഒരു കലാകാരനെ സംബന്ധിച്ച് അതിനേക്കാൾ വിലപ്പെട്ട മറ്റൊരു ഉപഹാരമില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. അങ്ങനെ എനിക്ക് കിട്ടിയ അത്തരം സമ്മാനങ്ങളെ കുറിച്ചാണ് ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നത്. കല എന്നത് മനുഷ്യൻ്റെ വൈകാരിക തലങ്ങളെ ഏറ്റവും മനോഹരമായി സ്പർശിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

സിത്താരയുടെ അപ്രതീക്ഷിത സമ്മാനം

എൻ്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒരു കുഞ്ഞു ചിത്രത്തിലൂടെ കടന്നുവന്ന മിടുക്കിയായ പെൺകുട്ടിയാണ് സിത്താര. അന്ന് ഒരു മീറ്റിംഗിൽ പങ്കെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാനും ആ കുട്ടിയും. രണ്ട് തീർത്തും അപരിചിതർ. അതിനിടയിലാണ് ആ കുട്ടി ഞാൻ എഴുതിയ പുസ്തകത്തിൻ്റെ ഒരു കവർ പേജ് കാണാനിടയായത്. കണ്ട ഉടനെ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് അവൾ എൻ്റെ ചിത്രം വരച്ചെടുത്തു. എന്തോ ഒരു കൗതുകം തോന്നി കാണണം. അതാവും അതിന് കാരണം.

കവറിലെ പടം നോക്കി ഒട്ടും മടികൂടാതെ, അതിവേഗം അവൾ വരച്ചുതീർത്ത ആ ചിത്രം അതേ വേദിയിൽ വെച്ച് അവളെനിക്ക് സമ്മാനിക്കുകയും ചെയ്തു. ആ നിമിഷം വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതിയോടെയാണ് ഞാനത് സ്വീകരിച്ചതും നോക്കി കണ്ടതും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എനിക്കെന്നും വിലപ്പെട്ട ഒരു ഉപഹാരമാണത്. 

എൻ്റെ 60-ാമത്തെ വയസ്സിൽ, അതായത് 2010-ലാണ് ഈ ചിത്രം എനിക്കവൾ സമ്മാനിച്ചത്. പ്ലസ് ടു പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ അവൾ, ഇപ്പോൾ നഴ്സിംഗ് പ്രവേശനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്. അന്നും ഇന്നും മറക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു നിമിഷമായിരുന്നു അത്. 

സുരേഷ് അന്നൂർ നൽകിയ ഡോട്ട് ചിത്രം

ഇനി പറയാനുള്ളത് ഒരു 'ഡോട്ട്' ചിത്രത്തെ കുറിച്ചാണ്. സുരേഷ് അന്നൂർ എന്ന കലാകാരനാണ് അത് സമ്മാനിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിലേക്ക് ആദ്യം ഓടിയെത്തുന്നത് കാലം കാത്തുവെച്ച മനോഹരമായ ഒരു അപൂർവ സൗഹൃദനിമിഷത്തെയാണ്. 

2003-ലായിരുന്നു അത്. പയ്യന്നൂരിലെ സർവ ശിക്ഷാ അഭിയാൻ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി ബി.ആർ.സിയിൽ ഞാൻ ബ്ലോക്ക് പ്രോഗ്രാം ഓഫീസറായി സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്ന കാലം. തൊട്ടടുത്ത എ.ഇ.ഒ ഓഫീസിൽ ഓഫീസ് അസിസ്റ്റൻ്റായി ജോലി ചെയ്തിരുന്ന സുരേഷ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ ഞാൻ പരിചയപ്പെടുന്നത് അവിടെവെച്ചാണ്.

ആ പരിചയം പിന്നീട് ആഴത്തിലുള്ളൊരു സൗഹൃദമായി മാറി. സുരേഷിലെ കലാകാരനെ ഞാൻ പതിയെ തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. ചിത്രരചനയിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കഴിവ്, മനോഹരമായ ആലാപനശൈലി അങ്ങനെ ബഹുമുഖ പ്രതിഭയായ ആ ചെറുപ്പക്കാരനുമായി കലയും ജീവിതവും ഞങ്ങൾ നിരന്തരം ചർച്ച ചെയ്തു. പല ഉച്ചനേരങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വീട്ടിൽനിന്ന് എനിക്കായി സ്നേഹത്തോടെ നൽകിയ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിൻ്റെ മധുരം ആ സൗഹൃദത്തിന് മാറ്റുകൂട്ടി.

ഏതാനും വർഷങ്ങൾ അവിചാരിതമായി കടന്നുപോയി. 2006 മാർച്ച് 31-ന് ബി.ആർ.സിയിൽ നിന്നുള്ള എൻ്റെ ഔദ്യോഗിക സേവനകാലം അവസാനിക്കുകയായിരുന്നു. ആ യാത്രായയപ്പ് യോഗത്തിലേക്ക് സുരേഷ് കടന്നുവന്നത് ഒരു അടഞ്ഞ കവറുമായാണ്. വിടപറയലിൻ്റെ ആ നിമിഷത്തിൽ അദ്ദേഹം എനിക്ക് നൽകിയ ആ ഉപഹാരം തുറന്നുനോക്കിയ ഞാൻ അമ്പരന്നുപോയി! ആയിരം കുത്തുകൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച എൻ്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ ചിത്രം! അത്തരം ഒരു ചിത്രരചനാ രീതിയെക്കുറിച്ച് അതുവരെ കേട്ടുകേൾവി പോലുമില്ലാതിരുന്ന എനിക്ക്, അത് ജീവിതത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയൊരു അത്ഭുതവും സമ്മാനവുമായിരുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ഞാൻ കണ്ട ഏറ്റവും മനോഹരമായ ആ ചിത്രം ഒരു നിധിപോലെ ഞാൻ ഇന്നും സൂക്ഷിച്ചുവെക്കുന്നുണ്ട്.

എന്താണ് ഡോട്ട് ഡ്രോയിംഗ്?

ഡോട്ട് ഡ്രോയിംഗ് അഥവാ സ്റ്റിപ്ലിംഗ് എന്നത് പേനയോ പെൻസിലോ ഉപയോഗിച്ച് കടലാസിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ചെറിയ കുത്തുകൾ ഇട്ടു രൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു സവിശേഷ ചിത്രരചനാ രീതിയാണ്. കുത്തുകൾ തമ്മിലുള്ള അകലം കുറച്ചും കൂട്ടിയും വെളിച്ചവും നിഴലും കൃത്യമായി പകർത്താൻ ഈ രീതിയിലൂടെ സാധിക്കുന്നു. അപാരമായ ക്ഷമയും ഏകാഗ്രതയും ആവശ്യമുള്ള ഒരു കലാരൂപമാണിത്.

അധ്യാപകനും വാദ്യകലാകാരനുമായ സുരേഷ്

പിന്നീട് സർവീസിൽ നിന്നും വിരമിച്ച് പിരിഞ്ഞെങ്കിലും പത്രമാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെയും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വളർച്ച സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ഹിന്ദിയിൽ ബി.എഡും ബിരുദവും പൂർത്തിയാക്കിയിരുന്ന സുരേഷ് അധികം വൈകാതെ തന്നെ ഹൈസ്കൂൾ അധ്യാപകനായി ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. 

സർഗാത്മകത നിറഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അധ്യാപനരീതി ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. താൻ പഠിപ്പിച്ച വിദ്യാർഥികൾക്ക് വിടപറയൽ ചടങ്ങ് ഒരുക്കുമ്പോൾ, ആ ക്ലാസിലെ ഓരോ കുട്ടിയുടെയും ഛായാചിത്രങ്ങൾ സ്വന്തം കൈയാൽ വരച്ചുനൽകി അവരെ അഭിനന്ദിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ശൈലി അന്ന് മാധ്യമങ്ങളിൽ വലിയ വാർത്തയായിരുന്നു. 

വെറുമൊരു അധ്യാപകനോ ചിത്രകാരനോ മാത്രമല്ല അദ്ദേഹം; വൈവിധ്യമാർന്ന സംഗീത ഉപകരണങ്ങൾ ഒരുപോലെ വഴങ്ങുന്ന ഒരു വാദ്യകലാകാരൻ കൂടിയാണ്. കേരള സംസ്ഥാന സർക്കാരിൻ്റേതടക്കം നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങളും അംഗീകാരങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതോടൊപ്പം ഡോക്യുമെൻ്ററി രംഗത്തും തൻ്റെ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. 

'കേളിപാത്രം' എന്ന ഡോക്യുമെൻ്ററിയിലൂടെ മികച്ച അഭിനയത്തിനുള്ള അവാർഡും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കി. ചിത്രകലയിലും സംഗീതത്തിലും സംവിധാനത്തിലും ഒരുപോലെ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന എൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്ത് സുരേഷ് അന്നൂർ ഇന്നും തൻ്റെ കലാരചന തുടരുകയാണ്. സർഗാത്മകതയുടെ ആ സുവർണ്ണയാത്രയ്ക്ക് എല്ലാവിധ ആശംസകളും നേർന്നു കൊണ്ടു ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ ഓർമയിലേക്ക് വീണ്ടും ചേർത്ത് വെക്കുകയാണ്.

അനിൽ മാഷിൻ്റെ സർപ്രൈസ്

അറിഞ്ഞുകൊണ്ടല്ല; അത്രമേൽ അപ്രതീക്ഷിതമായാണ് ഒരു ദിവസം അനിൽ മാഷ് എൻ്റെ വരാന്തയിലേക്ക് കടന്നുവന്നത്. 'എനിക്ക് മാഷിൻ്റെ ഒരു പടം എടുക്കണം' എന്നുപറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം തൻ്റെ മൊബൈൽ ക്യാമറ എൻ്റെ നേർക്കുപിടിച്ചു. പെട്ടെന്നൊരു നിമിഷത്തിലായിരുന്നു അത്. 'പെട്ടെന്ന് എന്തിനാണിതൊക്കെ?' എന്ന് ഞാൻ ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചെങ്കിലും, 'ഒന്നുമില്ല, ഒരാഴ്ച കഴിയുമ്പോൾ മാഷിനൊരു സർപ്രൈസ് തരാം' എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മറുപടി. മാഷൊരു ചിത്രകാരനാണെന്ന സത്യം എൻ്റെ ഓർമ്മയിലെത്തിയത് അപ്പോഴാണ്. അപ്രതീക്ഷിതമായി ക്യാമറയിൽ പകർത്തിയ ആ നിമിഷമാണ് ഒടുവിൽ കാൻവാസിലെ മനോഹരമായ ഈ ചിത്രമായി എന്നിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയത്.

2014-ലാണെന്നാണ് എൻ്റെ ഓർമ്മ. രോഗത്തിൻ്റെ ചെറിയൊരു അസ്വസ്ഥത എൻ്റെ നിഴൽപോലെ പടർന്നുനിൽക്കുന്ന കാലത്തെ ചിത്രം. എങ്കിലും ആ ചിത്രത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ഭംഗിയുണ്ട്. സ്നേഹത്തിൻ്റെ ചേർത്തു നിർത്തലിൻ്റെയും സ്നേഹ സ്പർശമുണ്ട്. മറക്കാനാവാത്ത ചിത്രങ്ങളായി ഈ മൂന്ന് ചിത്രങ്ങളും ഇപ്പോഴും എൻ്റെ ചില്ലലമാരയിൽ ഭംഗിയായി പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. മായാത്ത ഓർമകളുടെ മധുരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളായി…

മനോഹരമായ ഈ ഓർമ്മക്കുറിപ്പ് നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും ഷെയർ ചെയ്യുക. പുതിയ വാർത്തകളും വിശേഷങ്ങളും അറിയാൻ ഞങ്ങളുടെ വാട്സാപ്പ് ചാനലും ഫേസ്ബുക്ക് പേജും ഫോളോ ചെയ്യുക. 

Article Summary: A nostalgic memoir about three beautiful portraits received as special gifts.

#Kvartha #MalayalamMemoir #SureshAnnur #StipplingArt #PortraitGifts #Nostalgia #AmmuNews